De ziel verlangt ernaar om zich te ontplooien en tot bloei te komen. Dus er is iets in onszelf wat naar transformatie toe beweegt. Voor het ego komt dit proces nooit gelegen, dat wil graag controle en de dingen bij elkaar houden. Ik zie in mijn praktijk twee reacties als transformatie zich aandient: de eerste is dat mensen de neiging hebben om alles te vermijden wat pijnlijk, beangstigend of bedreigend is. Een ingrijpende gebeurtenis in het heden resoneert vaak met oude pijn, waardoor het deel in iemand dat verwond en verdrietig is - en wat misschien al jaren genegeerd werd - nu weer opspeelt. Het kan te groot voelen, en er is vaak oordeel over eigen gevoelens, waardoor mensen zichzelf straffen in plaats van omarmen en de pijn opnieuw wordt wegstopt.
De tweede reactie die ik tegenkom is dat iemand helemaal overspoeld voelt door zijn of haar emoties en daardoor vast komt te zitten en somber wordt. Maar of je nu het proces vermijdt of er gevoelsmatig in lijkt te verdwijnen, in beide gevallen is er geen ruimte voor heilzame transformatie. Dat komt omdat de verandering niet gedragen wordt, terwijl dat juist het allerbelangrijkste is. Want de gulden middenweg, waarin je je pijn liefdevol onder ogen komt, is waar de transformatie plaats kan vinden. Dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan.
Renée Gloudemans.
De tweede reactie die ik tegenkom is dat iemand helemaal overspoeld voelt door zijn of haar emoties en daardoor vast komt te zitten en somber wordt. Maar of je nu het proces vermijdt of er gevoelsmatig in lijkt te verdwijnen, in beide gevallen is er geen ruimte voor heilzame transformatie. Dat komt omdat de verandering niet gedragen wordt, terwijl dat juist het allerbelangrijkste is. Want de gulden middenweg, waarin je je pijn liefdevol onder ogen komt, is waar de transformatie plaats kan vinden. Dat is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan.
Renée Gloudemans.
Reacties
Een reactie posten